ناآرامی پا نشانهٔ چیست؟
کمی بعد از اینکه سر را روی بالش گذاشته‌اید، مغز می‌خواهد وارد دنیای خواب شود، اما پاهایتان مصرانه پتو را کنار می‌زنند و می‌خواهند بر کف اتاق راه بروند. این تنها راه خلاص شدن از دست احساس خزش در آنهااست.
شب شاهد بسیار کسانی است که برای نجات از سوزش و قلقلک ناشی از نشانگان ناآرامی پا در اتاق قدم می‌زنند. حدود ۱۰ درصد افراد دچار این ناراحتی هستند که تا یک ربع بعد از رفتن به رختخواب شروع می‌شود. گاهی دست‌ها و پاها با هم احساس خزش زیر پوست می‌کنند. مردان و زنان به یک نسبت دچار می‌شوند، ولی در زنان آبستن بیشتر دیده می‌شود که بعد از زایمان برطرف می‌گردد.
علت دقیق ناآرامی پا معلوم نیست. احتمالاً ناهنجارئی در اعمال شیمیائی مغز وجود دارد که بر تکانه‌های عصبی ارسالی به پا تأثیر می‌گذارد. این گرفتاری‌ در میان اعضای یک خانواده بیشتر دیده می‌شود. شاید کافئین یکی از عوامل ایجاد آن باشد. برخی دانشمندان معتقدند که کافئین در برخی افراد تعادل شیمیائی مغز را بر هم زده و باعث تحریک علائم ارسالی به ماهیچه‌های پا می‌شود.
ناآرامی پا می‌تواند ناشی از سرمای زیاد، کم‌خونی، کمبود آهن، نیکوتین، تنش روانی، خستگی و اضطراب هم باشد. اگر با علائم دیگر - مثل گزگز، کرختی، یا چنگ شدن ماهیچه - همراه باشد، ممکن است علامت بیماری قند، التهاب شبه روماتیسمی مفاصل، یا بیماری تیروئید باشد.
در اکثر موارد، ناآرامی پا بیشتر یک حالت آزارنده است تا نشانهٔ عدم سلامت. این حالت گاهی روی می‌دهد و خودبه‌خود ناپدید می‌شود.

- درمان ناآرامی پا
غیر از راه رفتن شبانه، کارهای دیگری می‌توان برای رفع ناآرامی پا انجام داد.
پا را با آب گرم بشوئید. گرم کردن پا و ساق جریان خون را در آنها بالا برده و کمکی برای از بین بردن اسید لاکتیک است که ناراحتی را بیشتر می‌کند. گذاشتن کیسهٔ آب گرم در رختخواب مفید است، اما مبتلایان به بیماری قند نباید این کار را بکنند، چون ممکن است بدون این که احساس سوختگی کنند دچار آسیب عصبی شوند.
ساق را بمالید. مالش دادن ساق‌پا از قوزک تا زانو هم جریان خون آن را بیشتر می‌کند.
پماد گرم‌کننده بمالید. مالیدن پمادهای حاوی منتول و ماساژ دادن ساق ممکن است فعالیت غیرعادی عصب‌ها را از بین ببرد یا لااقل اجساس گرمای این پمادها احساس خزش زیر پوست را می‌پوشاند. پمادهای گرم‌کننده را همراه با کیسهٔ آب گرم به‌کار نبرید، چون باعث سوختگی می‌شود.
دارو بخورید. خوردن شبانهٔ دو قرص حاوی کینین و ویتامین e ناآرامی پا و نیز چنگ شدن آن را برطرف می‌کند. برای خوردن این دارو از پزشک اجازه بگیرید.
آسپیرین بخورید. خوردن دو قرص آسپیرین به هنگام خواب ممکن است به رفع ناآرامی پا کمک کند.
کمی دیرتر بخوابید. کسانی که کمی بیشتر بیدار می‌مانند و دیرتر می‌خوابند کمتر دچار ناآرامی پا می‌شوند. اما مراقب باشید که دچار خستگی بیش از حد نشوید، چون در این صورت تمام شب پاهایتان می‌پرد.
قهوه نخورید. کافئین یک محرک قوی است و نخوردن آن خواب را راحت‌تر می‌کند. شاید نخوردن مواد کافئین‌دار در شب بهترین کار برای درمان ناآرامی پا باشد.
سیگار نکشید. نیکوتین و الکل موادی هستند که خواب عمیق و آرام را از فرد می‌گیرند.
رژیم غذائی را تغییر دهید. کمبود مواد مغذی مثل روی و فولات هم در ناآرامی پا مؤثرند، گرچه ارتباط دقیق آنها نامعلوم است. اگر در خانوادهٔ شما ناآرامی پا شایع است، گوشت لخم، مرغ و ماهی را در برنامهٔ غذائی بگنجانید. و در صورت لزوم، قرص‌های مولتی ویتامین همراه با کانی‌ها بخورید.
ورزش کنید. نیم ساعت پیاده‌روی روزانه تنش روانی و آرامش دستگاه عصبی را از سر تا پا به‌دنبال دارد.
دارو بخورید. اگر این کارها به رفع ناآرامی پا کمک نکرد، نزد پزشک بروید تا او با تجویز دارو آن را درمان کند. داروهای مصرفی دارای عوارض جانبی هستند و حتماً باید تحت‌نظر پرشک باشید.

   + فرزانه (ربابه)دریاباری - ٥:٢٦ ‎ب.ظ ; ۱۳٩٠/٧/۳٠

 

میخچه نشانهٔ چیست؟
می‌دانید چه‌چیز باعث به‌وجود آمدن میخچه، همان برجستگی‌های زرد خاکستری زگیل مانند، در پا می‌شود؟ فشار و اصطکاک مداوم بین پوست و کفش.
وقتی کفش بر روی انگشتان پا مالیده می‌شود، پوست برای مقابله با آزردگی ضخیم و سخت می‌شود. در طول سال، این قسمت از پوست به شکل یک میخچهٔ در می‌آید که گاهی دردناک است.
اگر بیش از یک میخچه دارید، ممکن است گرفتار انگشت چکشی باشید که انگشت پا در اثر انقباض به‌صورت خمیده بالا کشیده شده و ایجاد اصطکاک با کفش می‌کند.
میخچهٔ نرم، که بین انگشتان دیده می‌شود، در اثر مالش برجستگی استخوان انگشتان بر یکدیگر به‌وجود می‌آید. این فشار معمولاً ناشی از پوشیدن کفش تنگ است.

- درمان میخچه
اگر می‌خواهید از شر میخچه رهائی یابید، موارد زیر را رعایت کنید.
کمتر کفش بپوشید. قطعاً نمی‌توانید همیشه بدون کفش راه بروید، اما هر وقت که ممکن است پابرهنه شوید. این کار ناراحتی میخچه را کاهش می‌دهد.
کفش مناسب بپوشید. کفشی که می‌خرید باید جای کافی برای پاشنه، انگشتان و میخچه‌های موجود را داشته باشد. اگر فشار مستقیم کفش بر پا وجود نداشته باشد، میخچه تحریک نمی‌شود.
از میخچه مراقبت کنید. گذاشتن بالشتک‌های حلقه‌ای موجود در داروخانه‌ها برای کاهش فشار کفش بر روی میخچه باعث تسکین موقت درد آن می‌شود.
سنگ پا بزنید. پا را ۲۰ تا ۲۵ دقیقه در آب بگذارید و بعد از چرب کردن میخچه، با کشیدن سنگ پا چندین لایه از پوستهٔ روی آن را بردارید. هیچ‌گاه از تیغ استفاده نکنید و به‌خاطر داشته باشید که قرار نیست تمام میخچه را درآورید. با این کار، فقط فضای بین میخچه و کفش را زیادتر می‌کنید. بعد از سنگ پا زدن یک بالشتک روی آن بگذارید.
از اسید زدن خودداری کنید. درمان‌های موضعی با اسید و چسب‌های اسیدی که بدون نسخه فروخته می‌شوند مورد تأیید همهٔ پزشکان نیست. بسیاری امکان به‌وجود آمدن عفونت را بعید نمی‌دانند. اما اگر اینها را به‌کار می‌برید، دستورالعمل استفاده از به‌دقت رعایت کنید. استفادهٔ بیش از حد یا غلط اسید باعث سوختگی پوست می‌شود. مبتلایان به دیابت یا بیماری‌های گردش خون نباید از این درمان‌ها استفاده کنند.
به پزشک مراجعه کنید. اگر از سنگ‌پا زدن نتیجه‌ای نگرفتید، به پزشک مراجعه کنید تا او با نرم کردن میخچه آن را در آورد.

   + فرزانه (ربابه)دریاباری - ٥:٢٤ ‎ب.ظ ; ۱۳٩٠/٧/۳٠

 

- لنگیدن نشانهٔ چیست؟
راه رفتن موزون چیزی بسیار پیچیده‌تر از پا جلو پا گذاشتن است. این کار نیاز به همکاری دستگاه‌ها و قسمت‌هائی از بدن دارد که باید هماهنگ و دقیق کار کنند. هر نوع ناهنجاری عصبی، ماهیچه‌ای، یا اسکلتی می‌‌تواند این هماهنگی را بر هم بزند و ایجاد عدم تعادل در راه رفتن کند.
شایع‌ترین ناهنجاری اختلاف طول دو پا است. کوتاه بودن قابل ملاحظهٔ یک پا به لنگیدن منجر می‌شود. اما در برخی افراد، ظاهراً تفاوت در اندازهٔ دو پا دیده می‌شود. در این حالت، هنگام انقباض یا گرفتگی ماهیچه‌های یک طرف بدن از شانه تا لگن باعث این اشتباه می‌شود و گرچه اندازه طول دو پا یکی است، یکی از آنها به‌قدری منقبض شده است که کوتاه‌تر از دیگری به‌نظر می‌رسد.
پاهای بسیار بزرگ هم به‌علت زیادی وزن مشکل‌آفرین هستند. وزن زیاد بدن باعث خمیدگی‌ پا، چرخیدن زانوها به طرف داخل، و بدی وضع بدن شده و اختلالات زمینه‌ای تعادل را بر هم تشدید می‌کنند. ران‌های بلند هم ممکن است باعث راه‌رفتن به‌طرزی غیرعادی شوند.
حالا فرض کنید اندازه‌های تمام قسمت‌های بدنتان طبیعی است، ولی کاملاً سرجای خود نیستند. خارج شدن هر بخش از بدن از محل خود باعث عدم تعادل می‌شود، درست همان‌طور که یک چرخ اتومبیل دقیقاً در جای خود نباشد. یکی از این عدم‌ تعادل‌ها چرخیدن پا به طرف داخل در اثر صافی کف پا است و دیگری خارج شدن کشکک زانو از مسیر حرکت خود است.
گاهی همهٔ قسمت‌ها سرجای خود هستند، اما کار خود را درست انجام نمی‌دهند. نمونهٔ این بدکار کردن، قفل شدن انگشت بزرگ پا است. این حالت می‌تواند بازکردن کامل پا را مشکل کرده و باعث شود پا را به‌دنبال خود بکشید و مچ را به زحمت خم کنید. خشک شدن مفاصل پا یا ضعف ماهیچه‌هائی که حرکت یک یا چند مفصل را کم کنند هم ممکن است به لنگیدن منجر شود.
اگر هر یک از استخوان‌ها، ماهیچه‌ها، یا عصب‌های پا آسیب ببیند، برای کم شدن درد می‌لنگید. حتی ممکن است خودتان متوجه درد نشوید. مثلاً اگر سابقاً بازیکن فوتبال بوده‌اید، پیر شدن مفاصل یا آسیب‌های قدیمی که به خوبی التیام نیافته‌اند کمی درد ایجاد می‌کنند و قبل از اینکه خود متوجه آن شوید، بدن با لنگیدن با آن مقابله می‌کند.
درد سیاتیک هم، که ناشی از فشردن عصب سیاتیک است، ایجاد لنگیدن می‌کند.
بعضی لنگیدن‌ها فقط ناشی از عادت است. مثلاً حمل هر روز کتاب، کیف دستی، یا چیزی سنگین در یک طرف بدن به‌تدریج لنگیدن ایجاد می‌کند و اگر تمام روز سر پا می‌ایستید، ناخودآگاه وزن بدنتان را روی یک پا می‌اندازید، حتی به هنگام راه رفتن.
در بدترین حالت، لنگیدن علامت وجود یک عفونت باکتریائی در پا است. لنگیدن می‌تواند نشانهٔ اولیه تصلب متعدد اعصاب (ms) باشد. همچنین لنگیدن ممکن است نشان‌دهندهٔ اختلالی عصبی مثل آسیب‌دیدگی عصب، بیماری عصبی ماهیچه‌ای، ضایعه‌ای در ستون مهره‌ها، یا تومور مغزی باشد. خوشبختانه این موارد نادرند.

- درمان لنگیدن
تصحیح لنگیدن ممکن است کار پر زحمتی باشد. بیشتر افراد حوصلهٔ آن را ندارند یا از لنگیدن خود بی‌خبرند تا آن را تصحیح کنند. اگر سعی در درمان لنگیدن کنید و عامل اصلی را درمان نکنید، گرفتاریتان شدیدتر می‌شود. و چون علل لنگیدن زیاد است، تشخیص آن به عهدهٔ متخصص استخوان یا فیزیوتراپی است. رعایت نکات زیر در ضمن درمان به بهبود سریع‌تر لنگیدن کمک می‌کند.
کفی بگذارید. با گذاشتن کفی طبی می‌توانید کوتاهی پا، قفل شدن شست پا، صافی کف پا، چرخیدگی پا، و اختلالات دیگری را تصحیح کنید. کفی‌ها لنگیدن‌های مختصر و کوتاه مدت را درمان می‌کنند، اما لنگیدن‌های پیش‌رونده را بدتر می‌کنند. کفیی تهیه کرده و به‌کار ببرید. اگر بعد از دو هفته نتیجه نگرفتید، به پزشک مراجعه کنید.
بار را جابه‌جا کنید. اگر از یک طرف بدنتان بیشتر کار کشیده‌اید، کار با طرف دیگر را بیشتر کنید. سعی کنید با هر دو طرف بدن بار حمل کنید. و اگر زیاد سرپا می‌ایستید، وزن بدن را بر هر دو پا بیندازید.
صندلی مناسبی بخرید. نشستن تمام روز روی یک صندلی ناراحت باعث خشک شدن مفاصل، کرختی پاها، و درد کشیدن گردن می‌شود. از صندلیی با پشتی مناسب، ارتفاع قابل تنظمی برای خم نکردن گردن و راحتی پاها، و تشکچهٔ نرم و محکم استفاده کنید.
کفش اندازهٔ پا بخرید. بیشتر مردم نمی‌دانند که اندازه‌ٔ پایشان تغییر می‌کند. چپاندن پا در یک کفش تنگ به لنگیدن منجر می‌شود. کفش به اندازهٔ پایتان انتخاب کنید و به حرکت راحت پاشنه به دو قوزک، کف کفش، و کمی بلندی پاشنهٔ آن توجه کنید.
وزن کم کنید. کم کردن وزن اضاغی از ناراحتی‌هائی که باعث لنگیدن می‌شوند جلوگیری می‌کند.
روس سطح صاف راه بروید. پیاده‌روی ورزش بسیار خوبی برای حفظ وضعیت خوب بدن است. اگر می‌لنگید، از پیاد‌ه‌روی در کوه‌ها، سطوح شیب‌دار و راه‌های ناهموار خودداری کنید.
دست‌ها را حرکت دهید. راه رفتن طبیعی و درست در هماهنگی دست و پا است. وقتی پای راست را جلو می‌گذارید، دست چپ جلو می‌رود و وقتی پای چپ را جلو می‌برید، دست راست جلو می‌رود. اگر این حرکات را درست انجام نمی‌دهید، ممکن است علامتی برای خشک شدن یا ضعف شانه باشد. این گرفتاری را به پزشک نشان دهید تا ورزش‌های مناسب برای تصحیح آن تجویز کند.
یک‌پائی دوچرخه بزنید. اگر عدم تعادل واضحی در کشیدن پا یا خم کردن مفصل دارید، انجام ورزش‌های تقویت‌کنندهٔ آن مفید است. یکی از ورزش‌های خوب برای این کار پا زدن دوچرخهٔ ثابت با یک پا است. مدتی را با پای ضعیف دوچرخه بزنید تا قدرت آن مثل پای دیگر شود. اما اگر احساس درد کردید یا لنگیدن شدیدتر شد، این کار را متوقف کنید.

   + فرزانه (ربابه)دریاباری - ٥:۱۳ ‎ب.ظ ; ۱۳٩٠/٧/۳٠

 

آرتریت روماتوئید (به انگلیسی: RHEUMATOID ARTHRITIS ) یا روماتیسم مفصلی یک بیماری سیستمیک و مزمن است. شیوع این بیماری در جهان حدود یک درصد است و معمولاً در سنین میانسالی و در دهه‌های سوم تا پنجم بروز می‌نماید و در زنان شایع‌تر است .(نسبت زن به مرد در حدود ۳ به یک است.)

سینوویت(التهاب کپسول مفصلی) مزمن التهابی است که اکثرا مفاصل را درگیر می‌کند و باعث تخریب غضروف و ایجاد ضایعات استخوانی می‌شود.آرتریت روماتیسم مفصلی مشخصاتی دارد که باعث تمایز آن با سایر انواع آرتریت‌ها (التهاب مفاصل) می‌شود. بعنوان مثال آرتریت بصورت قرینه‌است یعنی اگر یک زانو یا دست درگیر باشد به احتمال زیاد طرف مقابل نیز درگیر است . مفاصل درگیر مفاصل متاکارپوفالنژیال، متاتارسوفالنژیال، مچ دست و مفاصل بین بندانگشتی اول هستند. در برخی بیماران بیماری از شدت کمی برخوردار بوده و با حداقل ضایعات مفصلی، در مدتی کوتاه همراه می‌باشد، در برخی دیگر ضایعات پیشرونده و مزمن، به صورت پلی آرتریت می‌باشند و باعث اختلال عملکرد مفاصل می‌شود.

نشانه‌ها
اختلالات مفصلی
سفتی صبحگاهی مفاصل
تورم مفاصل
درد مفصلی
ضعف و خستگی
ندول‌های روماتوئید

علت
در طب کلاسیک علت ناشناخته‌است ولی در ایجاد این بیماری ایمنی سلولی و ایمنی هومورال هر دو نقش دارند. این افراد نسبت به دیگران شانس ابتلای بیشتری به بیماریهای مزمن مانند پوکی استخوان، آلرژی، بدخیمی‌ها، عفونتها، بیماریهای گوارشی، بیماریهای قلبی– عروقی و فشارخون دارند.
سینویت مرمن در آرتریت روماتویید.

در طب سنتی علت غلبه بلغم(سردی و تری) در بدن مخصوصا در مفاصل میباشد،این بیماری در اثر مجاورت در محلهای مرطوب به وجود میآید و بیشتر افراد چاق و سفید پوست افرادی که سن آنها بیشتر از 50 سال میباشد. و کسانی که شغل آنها همراه با رطوبت میباشد مانند باغبانها به این عارضه مبتلا میگردند. بیشتر افرادی که مبتلا به این بیماری هستند از این علایم رنج میبرند :
-درد استخوانهای ساق پا و کمر
-احساس سستی و خستگی در بدن
-خستگی زود هنگام در اثر پیاده روی
-و در بعضی اوقات دچار سرگیجه میشوند

درمان
در طب کلاسیک
درمان شامل مصرف داروهای ضد التهاب غیر استروئیدی(آسپرین، پیروکسیکام، دیکلوفناک، ایندومتاسین، ناپروکسن و بروفن و ...)است.

در موارد شدید از استروئیدها مانند پردنیزولون استفاده می‌شود که عوارض جانبی زیادی دارد. داروهای ضد التهاب غیر استروییدی که برای کنترل علائم مصرف می‌شود ممکن است عوارضی مانند مشکلات گوارشی ایجاد نمایند.داروهای تعدیل کننده سیستم ایمنی مانند داروهای ضد مالاریا (هیدروکسی کلروکین)، سولفاسالازین و مینوکسی سیلین نیز به کار می روند.

در طب سنتی
اصلاح مزاج(بر طرف کردن سوء مزاج) و تنظیم تغذیه شرط اساسی است و معمولا درمان طولانی مدت است و گاهی بیش از 120 روز طول میکشد.
- بادکش گرم و خشک قسمتهای مختلف بدن 14 تا 40 مرحله
- ماساژ اندامهای بدن با روغن سیاهدانه یا روغن بادام تلخ و اسانس نعناء
- رفع یبوست با مصرف اجیر یا زیتون روزی 7 عدد
- استفاده از شربت زنجبیل و عسل روزی یک لیوان
- اسفند روزی یک قاشق چایخوری با آب
- دوسین در آقایان روزی یک قاشق مربا خوری
- پودر سنجد + شیر + عسل روزی یک استکان
- سرکنگبین روزی 2 لیوان صبح و شب
- رازیانه و عسل در خانمها روزی یک استکان
- ترک سردیها از برنامه غذایی
- حجامت عام ،ساکرال و موضعی بسته به نیاز بیمار
- ایجاد تحرک و ورزش
- زالوی موضعی در صورت نیاز
- خوراک ارده + شیر و نخود آبگوشت در برنامه غذایی
- روغن گزنه موضعی
–فصداندامها در صورت تشخیص و نیاز

   + فرزانه (ربابه)دریاباری - ٦:٢۸ ‎ب.ظ ; ۱۳٩٠/٧/۱٠

 

هر انسان معمولاً ۲۶ مهره در ستون فقرات خود دارد. مهره ها بوسیله صفحات انعطاف پذیری به نام دیسک بین مهره ای از یکدیگر جدا می شوند. در واقع هر فرد در حالت طبیعی دارای چهار دیسک کمر می باشد و لذا وجود دیسک کمر بیماری محسوب نمی شود.
اگر بنا به دلایلی دیسک از قسمت عقبی خود دچار بیرون زدگی یا فتق شود، این قسمت بیرون زده روی نخاع یا رشته های نخاع فشار وارد می کند و سبب بروز درد در ناحیه کمر با انتشار به پاها می شود.
مردم به اصطلاح به این بیماری دیسک کمر می گویند که البته اصطلاح درست آن فتق دیسک کمری می باشد. این بیماری، بیماری سیاتیک نیز خوانده می شود.

دیسک کمر
- علت ایجاد فتق دیسک چیست؟ و از نظر پاتولوژی چه اتفاقی می افتد؟
- از حدود ۱۵ سالگی به بعد دیسک بین مهره ای دچار تغییراتی می شود که اجتناب ناپذیر است. این تغییرات به کاهش میزان آب موجود در دیسک و کاهش انعطاف پذیری آن منجر می شود. این تغییرات در برخی افراد زودتر بروز می کند و در برخی دیرتر دیده می شود. در صورت وارد آمدن فشار نامناسب به دیسک فرسوده، قسمت پشتی دیسک دچار فتق یا بیرون زدگی می شود و این بیرون زدگی روی نخاع یا رشته های آن فشار وارد می کند.

 فتق دیسک ممکن است در ناحیه گردن، پشت یا کمر ایجاد شود. اگر فتق در ناحیه گردن باشد، بیمار دچار درد در ناحیه گردن و شانه و بازو می شود. اگر فشار روی نخاع زیاد باشد، بیمار علایمی نظیر گزگز و مورمور، بی حسی، سرد یا گرم شدن، احساس ضعف و درد در ناحیه ساعد، کف دست و انگشتان پیدا می کند.
فتق دیسک در ناحیه کمری، سبب بروز درد در ناحیه کمر و باسن و پشت یا جلوی ران می شود. اگر فشار روی رشته های نخاعی زیاد باشد، بیمار از ناحیه زانو به پایین علایمی نظیر درد، بی حسی، گزگز و مورمور، احساس سردی یا گرمی، گرفتگی مکرر عضلانی، ضعف یا لاغر شدن را تجربه می کند، بیماری که دچار دیسک کمری است نمی تواند براحتی خم شود و هنگام خم شدن احساس می کند که رگی در پشت زانویش کشیدگی پیدا می کند. درد بیمار با سرفه زدن تشدید می شود.
گاهی بیماران فقط از وجود گزگز و مور مور یا ضعف یا درد در ناحیه ساق، مچ پا یا انگشتان پای خود شاکی هستند و کمر آنها اصلاً درد ندارد. برای بیشتر این بیماران پذیرش اینکه مشکلات آنها به علت وجود بیماری در ناحیه کمر است، خیلی سخت است.


 بیماری های متعددی هستند که سبب کمردرد با انتشار به پاها می شوند. از بین آنها بیماری هایی که بیشتر با فتق دیسک کمر اشتباه می شوند، عبارتند از: کشیدگی رباطها یا عضلات کمر، تنگی کانال نخاع، آرتروز کمر، برخی از بیماری های روماتیسمی، عفونتهایی مثل تب مالت، تومورها و بیماری های سیستم ادراری نظیر سنگ کلیه.

 درمان براساس شدت بیماری فرق می کند. در موارد شدید که بیرون زدگی دیسک بزرگ است و سبب فلج اندامهای تحتانی و یا بی اختیاری در دفع ادرار یا مدفوع می شود، جراحی باید به سرعت انجام شود. در مواردی که با فتق دیسک فلج مختصری ایجاد شده است، اما بتدریج میزان فلج رو به افزایش است نیز باید فوری جراحی صورت بگیرد. در سایر موارد معمولاً به بیمار به مدت یک هفته تا ۱۰ روز استراحت نسبی توصیه می شود.

طی این مدت بیمار باید از نشستن حتی الامکان پرهیز کند و از خم و راست شدن و برداشتن اشیای سنگین یا رانندگی نیز دوری نماید. معمولاً طی این مدت به بیمار داروهای مسکن تجویز می شود. اغلب بیماران طی این مدت ۱۰ روزه، بهبود قابل توجهی پیدا می کنند. می توان بعد از  ۱۰  تا  ۱۴ روز از زمان شروع بیماری، برای بیمار ورزشهای مخصوصی را تجویز نمود که آب درمانی و راه رفتن در آب در قسمت کم عمق استخر می باشد و نیز نرمشهای کششی برای عضلات کمر و شکم نیز مفید است.
می توان از فیزیوتراپی نیز در این مرحله سود جست. تأثیر روشهای درمانی نظیر طب سوزنی، حجامت، استفاده از زالو و داغ کردن ثابت نشده است. روشهای درمانی «کایروپراکتیک» در دیسک کمر ممکن است خطرناک باشد و در درصد کمی از بیماران ممکن است سبب تشدید علایم شود.

اگر ۴ تا ۶ هفته از درمان بیمار مبتلا به فتق دیسک کمری بگذرد و بیمار همچنان درد شدیدی بخصوص در پاها احساس کند یا فلج خفیف، اما پایداری در اندام تحتانی وجود داشته باشد به طوری که بیمار نتواند فعالیتهای روزمره خود را بخوبی انجام دهد، انجام جراحی توصیه می شود.


 درصد زیادی از بیمارانی که فتق دیسک کمری دارند با درمانهای یاد شده و بدون جراحی کاملاً بهبود می یابند. البته احتمال عود کردن بیماری در آنها در آینده وجود دارد و باید مواردی نظیر پرهیز از برداشتن اشیای سنگین را همیشه رعایت کنند.
در برخی از بیماران، علایم بیماری حالت مزمن پیدا می کند و تا ماهها و یا حتی سالها بیمار بصورت دوره ای با علایم بیماری دست و پنجه نرم می کند.
در بیمارانی که مورد عمل جراحی قرار می گیرند، اگر انتخاب بیمار مناسب باشد و جراحی بخوبی انجام گیرد، انتظار می رود بیمار بین ۹۰ تا ۹۵ درصد بهبود یابد. بیشتر بیماران بعد از عمل نیز از درد کمر، گزگز و مور مور خفیف و احساس سرد شدن پاها شکایت دارند.


- به طور کلی هیچ عمل جراحی بدون عارضه نمی باشد. اگر شدت بیماری در حدی باشد که نیاز به جراحی داشته باشد و جراح تبحر کافی داشته باشد. احتمال بروز عوارض پس از عمل جراحی خیلی ناچیز است.
عوارض عبارتند از ۱- عفونت ۲- چسبندگی اطراف رشته های نخاع ۳- قطع رشته های نخاع در حین عمل ۴- آزاد سازی ناقص رشته های نخاع حین عمل
اگر این عوارض بروز کند، ممکن است بیمار بعد از عمل احساس بهبود پیدا نکند یا در موارد نادر، احساس کند درد و ضعف بیشتری پیدا کرده است.


- فتق دیسک کمر بیماری نیست که به طور کامل قابل پیشگیری باشد، اما بهتر است تمام افراد سالم از برداشتن و جا به جا کردن اشیای سنگین پرهیز کنند. انجام حرکات ورزشی نیز می تواند احتمال بروز بیماری فتق دیسک را کاهش دهد.
در صورتی که درد کمر داشته باشید و این درد به داخل ران یا ساق تیر بکشد، حتماً به پزشک متخصص مراجعه نمایید.


- اگر بیمار به موقع مراجعه کند و هنوز بیماری خیلی پیشرفت نکرده باشد، در اکثر این بیماران با دادن داروهای شل‌کننده و ضدالتهاب، مراحل حاد برطرف می‌شود.

مرحله بعدی درمان، انجام فیزیوتراپی می‌باشد. متعاقب آن با تقویت عضلات اطراف ستون فقرات به وسیله ورزش یا تحریکات الکتریکی، بار و فشار وارده به ستون فقرات را کم می‌کنیم تا مشکل بیماری کاهش یابد. ولی اگر بیماری دیسک کمر در مراحل  پیشرفته باشد و فرد دچار پارگی و بیرون زدگی و فشار روی ریشه عصبی شده باشد، در این مرحله نمی‌‌توان از روش‌های ذکر شده استفاده کرد. به عبارتی هر کدام از روش‌های درمانی، زمان و مورد خاصی باید داشته باشند تا نتیجه مطلوب گرفته شود؛ به‌طور مثال زمانی که دیسک به ریشه عصبی فشار می‌آورد، ممکن است فیزیوتراپی و ورزش کردن باعث تشدید درد و حتی علایم عصبی و فلج‌های مختلفی شود، بنابراین در این مرحله حتما باید از عمل جراحی استفاده کرد.

- در تمام روش‌های درمانی دیسک کمر، امکان عود مجدد وجود دارد، ولی معمولاً عودها در سطوح بالا‌تر و پایین‌تر دیسک درمان شده ی قبلی اتفاق می‌افتد. البته گاهی ممکن است در همان سطح قبلی هم اتفاق بیفتد. اگر بیمار مراحل درمان را به خوبی انجام دهد و ورزش‌هایی را که برایش تجویز شده ادامه دهد و وزن خود را نیز کاهش دهد، ممکن است تا آخر عمر هیچ مشکل برایش پیش نیاید، ولی اگر مراحل درمانی را کامل انجام ندهد، امکان عود مجدد وجود دارد. در روش‌های جراحی هم به همین ترتیب می‌باشد. وقتی بیمار عمل می‌شود، به او توصیه می‌شود که به تقویت عضلات بپردازد و در کنار تقویت عضلات فیزیوتراپی را هم ادامه بدهد. نباید وزنه‌های سنگین را بلند کند و کارهای اشتباهی را که قبلا انجام می‌‌داده تکرار کند. در غیر این صورت ممکن است در همان سطح اولیه و یا سطوح دیگر دچار در رفتگی دیسک شود. روش‌های عمل جراحی نیز متفاوت است و از عمل‌های کوچک و بسته تا عمل‌های باز و بزرگ انجام می شود.

به عنوان مثال اگر سطح در رفته فقط یک سطح باشد و بیمار لاغر باشد و میزان در رفتگی نیز کم باشد، در این موقع از روش‌های عمل بسته می‌توان استفاده کرد. اگر کمی شدیدتر باشد، از روش‌های میکروسکوپی استفاده می‌کنیم و اگر خیلی شدید باشد و چندین سطح را گرفتار کرده باشد و بیمار چاق نیز باشد، ناچارا باید از روش‌های باز و وسیع استفاده شود.

چگونگی درمان و نوع عمل توسط پزشک تشخیص داده می شود و برای هر بیمار، عمل جراحی متناسب با شرایط وی در نظر گرفته می‌شود.


 عدم درمان به موقع دیسک کمر باعث بدتر شدن وضعیت بیمار خواهد شد و درد بیمار را تشدید خواهد کرد. ممکن است به خاطر یک عمل کوچک، مجبور شویم عمل‌های بزرگ‌تری را انجام دهیم و حتی ممکن است باعث تخریب دیسک و تخریب خود مهره و سرخوردگی مهره شود و در نتیجه مجبور شویم که از یک عمل کاملا وسیع، با کار گذاشتن پلاتین و وسایل خاص فلزی در کمر بیمار استفاده کنیم. عدم درمان به موقع ممکن است باعث عوارضی مانند بی‌حس‌های دائمی یا اختلالات حرکتی شود که این عوارض باعث افتادگی پا و کشیدن و لنگی پا خواهد شد.

همچنین عدم درمان به موقع ممکن است باعث ایجاد مشکلات ادراری و مثانه‌ای شود و یا مشکلات اسفنکتر مقعد به وجود بیاورد و بیمار نتواند ادرار و مدفوع خود را نگه دارد. این مشکلات در آقایان باعث ایجاد ناتوانی‌های جنسی هم می‌شود. به علت این که اعصاب مانند دیگر نسوج و پوست قابل ترمیم نمی‌باشند و اگر صدمه ای به آنها برسد، دیگر به حالت اولیه بر نمی‌گردند، بنابراین قبل از صدمه شدید، باید حتما نسبت به درمان اقدام کرد.

بهترین توصیه این است که پیش‌گیری بهتر از درمان می‌باشد. پس در مرحله اول باید سعی کنیم که اصلا مبتلا به این بیماری نشویم. می‌بایستی در این ارتباط تمام مواردی که باعث پیش‌گیری از ایجاد این بیماری می‌شود را رعایت کنیم؛ از جمله ورزش کردن، کاهش وزن، عدم بلند کردن اجسام سنگین و هول دادن اجسامی مانند اتومبیل یا بلند کردن اتومبیل.

ورزش ملایم روزانه داشته باشیم تا بدنمان همیشه در فرم ایده‌ال قرار گیرد و عضلات وضعیت طبیعی را حفظ نمایند و استخوان‌ها دچار پوکی نشوند.

همچنین باید تغذیه مناسبی داشته باشیم (تغذیه مناسب به معنی زیاد خوردن نیست، بلکه به معنی درست خوردن می‌باشد). از میوه‌جات و سبزی‌جات و لبنیات حتماً در وعده‌های غذایی استفاده کنیم. در معرض نور خورشید به مقدار لازم قرار گیریم. درست بنشینیم یا بخوابیم یا راه برویم؛ مثلا موقع مطالعه، پشت‌میز و صندلی قرار بگیریم و اگر می‌خواهیم تلویزیون نگاه کنیم، لم ندهیم یا کج نشویم و یا در تخت خواب و به حالت نیم خیز مطالعه نکنیم. رعایت این موارد باعث می‌شود فشار بر روی دیسک‌های مختلف از جمله دیسک کمر، دیسک گردن و سایر قسمت‌ها، وارد نشود.

برای درمان حتما به موقع اقدام شود، و پزشک طرف مشاوره، فردی باشد که تبحر و اطلاعات کافی داشته باشد. البته به یاد داشته باشید که تنها علت کمردرد، دیسک کمر نمی‌باشد و کمر درد علل بسیار متفاوتی دارد و بر حسب مورد، باید بیماران درمان شوند.

ممکن است علت‌های درد کمر، مشکلات تغذیه‌ای و متابولیکی مانند بیماری دیابت، نقرس یا تمام بیماری‌های التهابی و عفونی و حتی بدخیمی‌ها باشند. بنابراین در صورت بروز کمردرد حتما به پزشک مراجعه کنید تا بر حسب مورد خاص، کمردرد درمان شود.

گروهی از بیماران، اظهار می‌نمایند که نگران فلجی شدن بعد از عمل جراحی هستند، بنابراین باید گفت که به هیچ وجه به اظهارات ناآگاهانه و غیرعلمی اطرافیان توجه نکنند و مطمئن باشند چنان چه برای درمان این بیماری به موقع اقدام کنند، امکان فلجی وجود ندارد. اصولا با پیشرفت‌هایی که در علم پزشکی انجام گرفته (پیشرفت‌های تشخیصی و درمانی)، اصلا فلج بعد از عمل پیش نمی‌آید و به هیچ‌وجه نباید نگران باشند. ولی اگر خیلی دیر به پزشک مراجعه کنند، امکان آسیب‌ جدی به ریشه‌های عصبی در اثر بیرون زدگی‌ها و پاره شدگی‌ها وجود خواهد داشت و ممکن است علایمی مثل افتادگی پا و لنگی پا برایشان ایجاد شود. البته قابل ذکر است چنان چه بیماری افتادگی و لنگی پا و حالت فلج ایجاد شود، مسلما نباید این انتظار باشد که بعد از عمل کاملاً سالم شوند و مانند بقیه افراد راه برود.

به‌طور کلی باید گفت: دیسک کمر بیماری ای نیست که افراد نگران شوند و چنان چه به موقع درمان گردد، حتماً از سلامتی کامل برخوردار خواهند شد.

   + فرزانه (ربابه)دریاباری - ٦:٢۱ ‎ب.ظ ; ۱۳٩٠/٧/۱٠

 

امروزه میلیونها نفر از مردم روی زمین به کمر درد مبتلا هستند و هر چه زندگی ماشینی تر میشود و حرکات جسمی انسانها کمتر میگردد و دارای اوزان نا متناسب میشوند به همان نسبت ستون مهره ها آسیب پذیر تر شده و کمر درد بیشتر میگردد امروز انسانها طوری شده اند که جزئی عاملی میتواند برای آنان اسباب کمر درد شود درد کمر بیشتر متوجه قسمت پائین ستون فقرات میباشد . وقتی کمر کار میکند عضلات کمر منقبض شده و سپس استراحت میکنند اما اگر بیشتر از حد قدرتشان کشیده شوند عضله ای که زیاده از حد قدرتش از آن کار کشیده شود ناگهان برای مدتی طولانی در حال انقباض باقی می ماند و به صورت یک توده گره دار سفت در میاید به طوریکه رگهای خونی نمی توانند به بعضی از سلولهای این ناحیه اکسزن و مواد غذائی برسانند و همین امر سبب میشود که بعضی از سلولهای ماهیچه های کمر از بین بروند و این امر سبب پیدایش دردی میشود که تیر میکشد .
چند نمونه از عواملی که میتوانند علت یا اسباب کمر درد باشند .
1- پیدایش بر آمدگی در دیسک کمر یا ازهم گسیخته شدن آن که زلاتین آن ورم میکند به طوریکه ممکن است از دیواره رباطی که اطراف آنرا گرفته بگذارد.

2- بسیاری از کمر دردها در جوامع صنعتی در اثر عوامل روانی مانند اضطراب . نگرانی های فکری و افسردگی . عصبانیت و فشارهای روانی میباشند.

3- چاقی و وزن زیاد یکی از عوامل فشار بر روی مهر ها و ایجاد کمر درد میباشد.

4- ضایعات استخوانی مهره های کمر که ممکن است مادر زادی باشد یا بعدا عارض شده باشد.
5- ناراحتی های احشائی که درد آنها به کمر انتشار میکند مانند ناراحتی قسمتهائی از روده ها یا ناراحتی پروستات .

6- بعضی از بیماریها مانند آنفلونزا و مالاریا با کمر درد همراهند.

7- گاهی کمر درد در خانمها مربوط است به ناراحتی های زنانه در اینصورت لازم است به متخصص زنان مراجعه نمایند.

8- گاهی ضعف عضلات ناحیه کمر سبب کمر درد میشود که این حالت در پیران بیشتر از جوانان است.

9- بعضی از کمر دردها جزء دردهای روماتیسمی است که عارض ماهیچه های کمر یا مهره های کمر شده است و لازم است که مداوای روماتیسم گردد این نوع بر اثر بر خرد ناگهانی سرما یا زیاد ماندن در جاهای کم آفتاب و یا خوردن زیاد غذاهای رطوبی عارض میشود و این نوع کمر درد از سایر ارقام بیشتر مشاهده میشود.

   + فرزانه (ربابه)دریاباری - ٦:۱٦ ‎ب.ظ ; ۱۳٩٠/٧/۱٠

 

در مداوای کمر درد ابتدا لازم است که علت واقعی درد شناخته شود برای تشخیص علت واقعی درد باید از علائم بالینی و علائم فیزیکی یاری جست کمر درد ساده معمولا هنگام ایستادن زیاد یا حرکات زیاد ستون مهره ها و یا فشارهای وارد بر ستون مهره ها شدت میابد و هنگام استراحت در رختخواب با تکیه کردن بر چیزی کم میشود . اما اگر کمر درد مربوط به در رفتگی دیسک بین مهره ها  یا مربوط به ناراحتی کلیوی و یا روده ای یا مربوط به ناراحتی های روانی مانند هیجان و اضطراب یا روماتیسمی باشد در حال استراحت نیز تخفیف حاصل نمیکند و درد همچنان باقی است . اگر علت اصلی کمر درد معلوم نباشد لازم است که معالج جهت تشخیص صحیح به نکات زیر توجه داشته باشد:


ساختمان بدن بیمار . حالت روانی و وضع هیجانی و اضطراب . کیفیت . تغذیه . طرز راه رفتن طول دو پا . ضعف و لاغری عضلات ناحیه کمر . رنگ و رخسار بیمار . وجود تب یا عدم آن .وجود ورم در مفاصل . تشنج یا گرفتگی عضلات در ناحیه کمر و گاهی در عضلات ران . وجود دردهای مفصلی و روماتیسمی . وجود ناراحتی های زنانه در زنها.

در مداوای کمر درد غیر از حالاتی که نیاز به درمانهای اختصاصی است یک درمان عمومی نیز موجود است که شامل بیشتر کمر درد ها میشود و این درمانها به شرح زیر اند:
1- بیمار باید در یک جای سفت مثلا روی یک پتو استراحت نماید اگر کمر درد شدید باشد بهتر است که سر کمی بالاتر از بدن قرار گیرد و با قرار دان بالشی در زیر زانو زانوها بصورت نیمه خمیده باشند یا از تختخوابهایی که بهمین منظور ساخته شده استفاده کنند بیمار راحت تر خواهد بود و اگر قصد خوابیدن به پهلوها  را داشته باشد بهتر است که تنه کمی به طرف جلو خم شود و زانو ها نیز خم باشند تا بیمار احساس آرامش کند اما خوابیدن به طور دمر صلاح نیست و چنانچه ناچار باشد که دمر بخوابد باید یک بالش در زیر شکم و یک بالش هم در زیر ساق پاها
گذارند.

2- وسیله کیسه های آبگرم و یا گرمکن های الکتریکی موضع درد را گرم نگهدارند.
3- اگر گرفتگی عضلات مشاهده شود میتوانند از داروهای گیاهی یا شیمیایی شل کننده عضلات که بصورت ضمادی یا خوراکی میباشند استفاده کنند و پوست  دنبه را  گرم کرده بالای آن
بیندازند و هر دوازده ساعت یکبار تعویض نمایند و از داروهای مسکن ضد درد نیز میتوان استفاده نمود.

4- اگر آثار هیجان و ناراحتی های عصبی و روانی مشاهده شود میتوان ضمن تقویت روحی بیمار از داروهای آرامبخش گیاهی یا شیمیایی استفاده نمود از داوهای گیاهی آرامبخش میتوان فرنجمشک و شاهدانه را نام برد.

5- اگر کمر درد جزء دردهای مفصلی و روماتیسمی باشد مانند درد مفصل زانو در این حالت علاج درد های مفصلی  باید کرد ضماد عصاره پیاز عنصل مخلوط با آبغوره یا با آب نیمگرم یا مخلوط با روغن کنجد به طور گرما گرم و یا گذاشتن نمک گرم بر عضو و یا  انداختن  پوست دنبه گرم کرده و خوردن داروهای مربوط به دردهای مفصلی بسیار مفید است ضمنا برای اینگونه  افراد مسهل های دفع کننده رطوبات و مواد زائد بدن مفید است  و مصرف غذاهای رطوبی و سرد مزاج و افتادن در آبهای سرد و قرار گرفتن در معرض هوای سرد مجاز نیست .


اگر درد مربوط به مفصل بین استخوان ران و لگن خاصره باشد و یا مربوط به خود استخوان لگن باشد اکثرا جزء دردهای رماتیسمی بوده و ضمن انجام دستورات داروئی و استفاده از معالجات فیزیکی ناراحتی برطرف خواهد شد.
لازم به ذکر است افرادیکه کمر دردهای روماتیسمی دارند اگر مسهل های گرم مزاج بخورند که اخلاط رطوبی بدن آنان اخراج گردد مداوا سریعتر و کاملتر انجام خواهد شد.

درد کمر حاصل از ضربه یا فشار مانند برداشتن وزنه .
جهت مداوای این درد در صورتیکه جابجائی مهره ها مشاهده شود باید بدون آنکه به نخاع آسیبی برسد آنها را بجا انداخت و استراحت کامل نمود و کمر را بست و در غیر اینصورت میتوان مقداری سالیسیلات را با نمک طعام مخلوط نموده و در آبگرم حل کرده و ضماد نمایند و بعد از آن با روغن کنجد یا روغن زیتون به آرامی ماساز دهند و اگر درد شدید باشد علاوه بر آن میتوان یک قطعه پوست دنبه را گرم کرده و بر کمر ببندند و استراحت کافی کنند تا درد رفع گردد. 

 

   + فرزانه (ربابه)دریاباری - ٦:۱٥ ‎ب.ظ ; ۱۳٩٠/٧/۱٠

 

   + فرزانه (ربابه)دریاباری - ٦:۱٤ ‎ب.ظ ; ۱۳٩٠/٧/۱٠

 

عوامل زیر ممکن است سبب درد پاشنه پا شوند.

۱- دردهای مفصلی و روماتیسمی که در اینصورت لازم است مداوای دردهای مفصلی نمایند اینگونه افراد گاهی پاشنه پایشان بیشتر از حالت طبیعی گرم میشود ودر پاشنه پا احساس داغی میکنند و این حالت در بعضی از فامیلان بیشتر از سایر افراد مشاهده میگردد.

۲- کشش زیادتر از حد و کوفتگی رباطهای کف پا که با استخوان پاشنه پا چسبیده اند افرادیکه کف پای آنان صاف و بدون انحناست بیشتر به این درد مبتلا میشوند جهت مداوا ضمن کمتر فشار آوردن به کف پا میتوان با نظر پزشک نسبت به تهیه کفش مخصوص اقدام نمود.

۳- پیدایش زوائد استخوانی اضافی در زیر پاشنه پا بطوریکه با دست میتوان آن را لمس کرد و به وجود آن پی برد بعضی از پزشکان این زوائد را عامل درد پاشنه پا میدانند و پیشنهاد تراشیدن زائده را میکنند اما باید توجه داشت که با تراشیدن این زوائد بیماری مرتفع نگردیده و درد پاشنه پا ساکت نمیشود ضمنا بسیاری از افراد سالم هستند که با داشتن زوائد استخوانی در پاشنه پا به این درد مبتلا نیستند.

۴- گاهی در اثر پوشیدن کفش های تنگ و نامناسب پاشنه پا دردناک میگردد و این مربوط است به فشاری که به محل اتصال زرد پی پشت پا و استخوان پاشنه پا وارد میشود.

بسیاری از این افراد چنانچه کفش نرم پاشنه بلند بپوشند درد پاشنه پای آنان بهبود می یابد .

اما افرادیکه در پاهایشان احساس داغی و حرارت میکنند میتوانند جهت مداوا چند شب شبی نیم ساعت پاهای خود را از مچ به پایین داخل محلول آب گرم و نمک طعام بگذارند اگر مداوا نشود لازم است که به کف پا یا آنجا که بیشتر احساس حرارت میشود بهر پا سه تا چهار عدد زالو انداخته شود در مداوای این حالت اثر بسزایی دارد.

   + فرزانه (ربابه)دریاباری - ٦:۱۳ ‎ب.ظ ; ۱۳٩٠/٧/۱٠

 

این بیماری در تمام انگشتان پا پیدا میشود ولی بیشتر شصت پا را میگیرد گاهی در مچ پا و گاهی در زانو و گاهی در مفصل استخوان ران یعنی مابین استخوان ران و لگن خاصره پیدا میشود اینگونه دردها جزء امراض مفاصل بوده و از میان انها انکه در انگشت پا ظاهر میشود نقرس میگویند. به نظر اطباء سنتی همه این امراض یک نوع معالجه دارند و سبب انها رطوبات و مواد زائدی است که در محل مفصل متمرکز گردیده است و مداوای انها دفع ان مواد است که با خوردن مسهل های گرم مزاج مخصوص و ضماد مواد خشک کننده ان در عضو مزبور میباشد مثلا مخلوطی از نمک طعام و گوگرد را در پارچه ای گرم کرده و بر عضو میگذارند و مقداری سالیسیلات را در اب گرم حل کرده و ضماد می نمایند. اما از نظر خوراکی اگر مواد متمرکز شده در عضو از رطوبات بلغمی باشد و سرد مزاج یابد چند نوبت یکروز در میان از مسهل های گرم مزاج بخورند که معمولا این عمل را سه نوبت انجام میدهند مانند سنای مکی یا سولفات دو سود یا روغن کرچک- یا مقدار یک مثقال هلیله سیاه را با مقداری روغن بادام شیرین چرب کرده و بخورند.

و اگر در بدن بیمار غلبه خون مشاهده شود باید در ان عضو زالو بیندازند و اگر همراه با غلبه خون درد در چند عضو باشد باید از بیماری مقداری خون گرفته شود که برای افراد بالغ حدود ۱۵۰ سانتیمتر مکعب نوشته شده است و یا در نقاط درد دار هر کدام یکی دو زالو اندازند و امراض مفاصل که با ورم توام باشند مزاجشان گرم است و باید در اینگونه افراد در محل درد و ورو زالو اندازند و از غذاها و دواهای سرد مزاج استفاده نمایند مثلا خوردن اب غوره و ضماد ان نافع میباشد و از مسهل های سرد مزاج مانند فلوس و هلیله زرد استفاده میشود یکی از انواع سخت علاج مفاصل دردی است که در سر استخوان ران و بین ران و لگن خاصره پیدا میشود که باید به طریق مذکور فوق مداوا نمایند و چنانچه به طریق فوق علاج نگردد- اخرین راه علاج درد مذکور داغ کردن عضو است که دستوری معین دارد و افراد عادی و غیر پزشکان متخصص علوم قدیمه دیگران حق انجام ان را ندارند.

از چیزهائیکه برای دردهای مفاصل مفید است یکی ابهای گرم گوگرد دار معدنی بخصوص برای افراد سرد مزاج میباشد و از گیاهان داروئی مفید بعنوان مثال توکلیجه سورنجان - هلیله سیاه- افسنطین- سیرین زبان- پرسیاوشان- پیاز عنصل- و روغن سیر نام برده میشوند و به تجربه رسیده که مخلوطی از زغال استخوان و سورنجان برای معالجه درد های مفاصل بسیار نافع است. استخوان قلم گوسفند را بالای اتش میگذارند تا سوخته و به صورت زغال در اید سپس مقدار ۵/۲ گرم از پودر انرا با ۵/۲ گرم از پودر سورنجان مخلوط کرده و در کپسول میکنند و شب قبل از خواب یا صبح ناشتا میل مینمایند و این عمل را چند روز ادامه میدهند ضماد عصاره پیاز عنصل نیز به تجربه رسیده که در مزاجهای گرم ان را با اب غوره ودر مزاجهای سرد ان را با اب گرم مخلوط کرده و در محل درد ضماد مینمایند.

علم پزشکی زمان حاضر بیماری نقرس را در اثر اختلال در سوخت و ساز اسید اوریک خون میاند این بیماری در بعضی فامیل ها چون امادگی ابتلاء به ان را دارند بیشتر مشاهده میگردد. گاهی نقرس در اثر بیماریهای خونی عارض میگردد. گاهی ناراحتی کلیه ها سبب بروز این بیماری میشود و گاهی مصرف بعضی از داروها عامل پیدایش دردهای نقرسی میباشند اما افرادیکه به مرض نقرس مبتلا هستند بهتر است ضمن مصرف داروهای مربوط از غذاهای زیر پرهیز نمایند.

ماهی -ساردین- گوشت گاو و گوساله- جگر- دل و قلوه- کله و پاچه- مغز- رب گوجه فرنگی.

   + فرزانه (ربابه)دریاباری - ٦:۱۱ ‎ب.ظ ; ۱۳٩٠/٧/۱٠

 

  چند پیشنهاد ساده برای پیشگیری و کاهش گودی بیش از حد کمر
* در زمان نشستن ، کف پا را صاف بر روی زمین قرار دهید، صندلی خود را تنظیم کنید، و در صورت نیاز از یک بالشتک کوچک برای پر کردن فضای خالی پشت کمرتان استفاده کنید.
* وقتی ایستاده اید ، یک پا را مستقیم روی زمین و دیگری را روی یک پله ، چهار پایه و یا هر چیز مشابه ( در سطحی کمی بالاتر از پپای دیگر قرار دهید ).این کار حمایت کمرتان را افزایش خواهد داد .
*بهترین حالت برای خوابیدن ، وضعیت صورت و شکم رو به بالاست ، در حالیکه بالشی زیر زانوها قرار گیرد ، اما در صورتی که تمایل دارید بر روی شکم بخوابید حتما بالشی زیر شکم خود قرار دهید .
* توجه داشته باشید که پوشیدن کفش های پاشنه بلند ، موجب افزایش گودی کمرتان خواهند شد.
* از تقویت عضلات شکم ، باسن و کمر غافل نباشی
ورزشی که من انجام دادم و تاثیر فراوانی هم داشت انجام دراز نشست بود.البته به طور روزانه.

هنگام مطالعه،نوشتن،غذا خوردن و هر کار دیگر اصول درست نشستن را رعایت کنید.به سمت جلو خم نشوید و ستون مهره‌ها را در زاویه کمتر از 90 درجه قرار ندهید.حتی زاویه 90 درجه و کاملا صاف نشستن هم صحیح نیست باید در زاویه 110 تا 120درجه بنشینید.چون اگر سرتان را به جلو خم کنید دچار گرفتگی عضلات می‌شوید و بعد از مدتی سردردهای طولانی به سراغتان می‌آید و تمرکز کافی را نخواهید داشت.موقع نشستن پاها را به زیر صندلی نبرید.این کار گودی کمر‌تان را می‌افزاید و به زانوها فشار می‌آورد.توصیه مهم دیگر در خصوص توالت رفتن است.بهتر است از توالت ‌فرنگی استفاده شود و این نکته در خصوص کسانی که مشکل کمر و زانو دارند جزو ضروریات اصلی تلقی می‌شود.
 
طرز صحیح نشستن موجب حفظ حالت طبیعی ستون مهره‌ها شده و عضلات هر قسمت مجبور نمی‌شوند برای جبران وضعیت غلط نشستن کار بیشتری بکنند و دچار اسپاسم و خستگی شوند. کف‌پا،باسن،پشت و کتف شما باید در وضعیت صحیح قرار بگیرند تا احساس راحتی کنید.اگر پای شما به زمین نرسد و آویزان باشد موجب خستگی و درد می‌شود.اگر کتف به صندلی نچسبد،سر به ناچار در حالت جلو می‌افتد و خستگی،گرفتگی عضلات گردن و گاهی سوزش کتف را موجب می‌شود. ود یک شکم بزرگ موجب زیاد شدن لوردوز کمری می‌شود و برای جبران این حالت، ستون مهره‌ها ناچار است انحنا و تحدب ناحیه پشتی را بیشتر کند و همین امر در نهایت به گودی زیاد کمر،قوز شدن پشت و به ناچار،زیاد شدن انحنای گردن منجر می‌شود.علاوه بر ‌آن گاهی در افراد لاغر به دلیل ضعف عضلات شکمی چنین حالتی ایجاد شده و گودی کمر زیاد شود.
 یش از هر چیز باید راستای ستون مهره را بشناسید و دقت کنید هر کاری که موجب به هم خوردن این راستا شود می‌تواند موجبات درد ستون فقرات را فراهم کند.یک تقعر تحتانی در ناحیه کمر داریم که به آن لوردوز کمری می‌گوییم،تحدب بالایی آن منطقه که درست در قسمت پشت است را کیفوز می‌نامیم و انحنای مقعر دیگری در گردن وجود دارد که لوردوز خفیف گردنی گفته می‌شود.این حالت ستون مهره‌ها که حالت مارپیچ و فنری ‌شکل را به آن می‌دهد موجب می‌شود تحرک صورت گیرد. هر حالتی که لوردوز کمر،کیفوز پشتی و لوردوز گردن را به هم بزند درد تولید می‌کند و سپس اسپاسم عضله و گرفتگی آن به مرور پیش می‌آید و فشار به استخوان‌ها و در نهایت مشکلات دیسک بروز می‌کند.
بدون اینکه خودمان آگاه باشیم ، در بسیاری اوقات روز با بد نشستن و استفاده ناصحیح از ستون فقراتمان به تخریب و پیری زودرس دامن میزنیم . بسیاری از دردهای گردن ، کتف ، شانه ، کمر و... در اثر نا آگاهی از طرز استفاده صحیح از بدن بوجود می آیند .
برای درست نشستن ، از یک صندلی مناسب بهره بگیرید .این صندلی باید توانائی تغییر ارتفاع را داشته و همچنین پشتی آن نیز بتواند قابل تنظیم باشد تا فشار های وارده بر ناحیه پشت را کاهش دهد.زانوهای شما باید همسطح مفصل لگنتان باشند.. سعی کنید صاف بنشینید و از لمیدن یا خم شدن بر روی میز کار پرهیز نمائید. در صورت نیاز برای حمایت کمرتان از یک بالشتک کوچک و مناسب بهره بگیرید.
حالا که وضعیت سرو گردن را تنظیم کردید ، به پاهایتان توجه کنید ! کف پاها را صاف بر روی زمین بگذارید و در صورت لزوم از یک زیر پائی مناسب استفاده کنید، و هیچگاه پاها را بصورت ضربدری قرار نداده ، و یا روی نوک پنجه نگه ندارید. این کار از وارد شدن فشارهای بیش از حد بر مفاصل شما جلوگیری خواهد کرد.از جمع کردن پا زیر تنه خودداری کنید.
در صورتیکه با مونیتور کامپیوتر کار می کنید ، حداقل فاصله ی 25-75 سانتیمتر را ( بین چشم و صفحه )رعایت کنید .برای این کار رعایت فاصله ای معادل طول بازو کفایت می کند.بالای صفحه مونیتور باید  در سطح چشم شما باشد، این کار حتی می تواند با استفاده از چند کتاب صورت گیرد !
چند پیشنهاد ساده برای پیشگیری و کاهش گودی بیش از حد کمر !
* در زمان نشستن ، کف پا را صاف بر روی زمین قرار دهید، صندلی خود را تنظیم کنید، و در صورت نیاز از یک بالشتک کوچک برای پر کردن فضای خالی پشت کمرتان استفاده کنید.
* وقتی ایستاده اید ، یک پا را مستقیم روی زمین و دیگری را روی یک پله ، چهار پایه و یا هر چیز مشابه ( در سطحی کمی بالاتر از پای دیگر قرار دهید ).این کار حمایت کمرتان را افزایش خواهد داد .
*بهترین حالت برای خوابیدن ، وضعیت صورت و شکم رو به بالاست ، در حالیکه بالشی زیر زانوها قرار گیرد ، اما در صورتی که تمایل دارید بر روی شکم بخوابید حتما بالشی زیر شکم خود قرار دهید .

* توجه داشته باشید که پوشیدن کفش های پاشنه بلند ، موجب افزایش گودی کمرتان خواهند شد.
* از تقویت عضلات شکم ، باسن و کمر غافل نباشید .



) تمرینات کششی:

1- روی زمین و پشت دراز بکشید پاها را از ناحیه ساق بدست بگیرید و بطرف شکم جمع کنید سپس سر و سینه خود را به طرف پاها ببرید

       2- در حالت چهار دست و پا روی زمین بنشینید سپس سعی کنید گودی کمر را به طرف بالا داده تا یک حالت انحنا در پشت بوجود بیای
           - روی زمین  بنشینید و پاهای خود را به طرف جلو دراز کنید سپس از ناحیه کمر خم شوید و سعی کنید با دست پاهای خود را بگیرید

                          4- به حالت چهار دست و پا روی زمین قرار بگیرید سپس یک پا  را از مفصل زانو به طرف  عقب روی زمین قرار دهید و پای دیگر را از کف به طرف جلوی بدن بگذارید سعی کنید بدون اینکه به پشت خود قوس دهید زانو را از زمین جدا کنید

) تمرینات قدرتی :

  1- پاها را به طرف سینه بگیرید و حرکت گهواره ای را انجام دهید .
2-  به پشت دراز بکشید و سعی کنید پاهای خود را به طور مستقیم در بالای سر قرار دهید و حرکت رفت و برگشت را با پا تکرار کنید
    3- با پاهای جمع به پشت بخوابید و حرکت دراز نشست را انجام دهید  
4- با پاهای جمع به پشت بخوابید ووزنه ای متناسب با قدرت خود در پشت سر قرار دهید حال سعی کنید حرکت دراز نشست را با وزنه انجام دهید .
یش بیش از حد گودی کمر را کمر گود یا لوردوز کمری می گویند.

با انجام برخی حرکات اصلاحی ورزشی گودی کمر درمان می شود و اگر ضعف عضلات شکم عامل اصلی گودی کمر باشد باید عضلات شکم را تقویت کرد. 

باید حرکات زیر را انجام بدهید :

۱- به پشت بخوابید و سرتان را از زمین بلند کنید. در این حالت، عضلات شکم  منقبض می شود.

۲- به پشت بخوابید و عضلات شکم و باسن را منقبض کنید و کمر را به زمین فشار دهید و چند لحظه این حالت را حفظ کنید. بعد از چند ثانیه استراحت دوباره این کار را تکرار کنید.

۳- باز هم به پشت بخوابید و زانوها و ران ها را خم کنید. در حالی که دست ها

را روی سینه قرار داده اید، حرکت بلند شدن را انجام دهید تا جایی که زاویه

تحتانی کتف، از زمین بلند شود.

اما اگر کوتاهی عضلات خم کننده ران عامل تغییر شکل کمر باشند، باید حرکات اصلاحی ورزش از نوع کششی انجام بدهید :

۱- به پشت روی تخت بخوابید، طوری که زانوها از تخت آویزان باشد. یک پا را از ران به تخت ببندید یا این که پا را در تماس با تخت نگاه دارید. این حرکت باعث می شود عضلات خم کننده ران در پای مخالف کشیده شود. این حرکت باید به صورت متناوب انجام شود تا عضلات خم کننده هر دو ران کشیده شوند.

۲- رو به شکم بخوابید. زانوی یک پا را خم کنید و سپس بالا بیاورید. در این حرکت عضلات جلوی ران کشیده می شود. در صورتی که عضله راست رانی که قسمتی از چهار سر است کوتاه شده باشد، زانو باید حتما خم باشدتا عضله مزبور کشیده شود.

اما اگر کمر گود مادر زادی باشد با حرکات اصلا نمی توان آن را درمان کرد.

در افرایش گودی کمر در خانم ها به دلیل زایمان ها باید عضلات شکم را تقویت کرد.   استفاده از کفش های پاشنه بلند هم یکی از عوامل بوجود آمدن  گودی کمر می باشد

   + فرزانه (ربابه)دریاباری - ٦:٠٩ ‎ب.ظ ; ۱۳٩٠/٧/۱٠